Ving Tsun Forum

Ik heb als hoofd reden de zelfverdediging gekozen, dat was voor mij toch wel de voornaamste reden om eraan te beginnen. Het plezier en wat te doen hebben is natuurlijk ook erg belangrijk, maar als dat het enige is wat je zoekt kom je niet bij een vechtsport uit denk ik  Andere redenen waren:

Meer zelfvertrouwen krijgen
Niet alleen in gevechtssituaties, maar gewoon in het algemeen

Mezelf fysiek en mentaal beter leren kennen, en ontwikkelen
Ik dacht dat ik meer zou kunnen dan ik werkelijk kan, ik had mezelf best overschat. Tijdens de trainingen kom je jezelf tegen, en zie je precies wat je wel en niet kunt. En als je dat eenmaal weet wil je het uiteraard gaan verbeteren

Het krijgen van een betere conditie

De sociale omgang met de medebeoefenaren

Meer zelfdiscipline

Beste mensen,

Mijn motivatie om te starten met Ving Tsun heb ik inmiddels uitgebreid beschreven dmv een artikel
op de site van onze school in Zeewolde (rubriek: leden aan het woord). Misschien ook een leuk artikel voor jullie om te lezen, omdat ik het met name over de mentale kant van Ving Tsun heb en de impact die het op mijzelf heeft gehad (en nog steeds heeft!) in het dagelijks leven.

Een leuk bij-effect was dat dit artikel inmiddels ook gebruikt is door een HR manager bij onze organisatie
bij een van zijn vele cultuurveranderingstrainingen. Ik liet het namelijk een keer per ongeluk bij de
printer slingeren en toen kwam deze persoon er bij mij op terug omdat hij zeer geinteresseerd was
vanwege de praktische toepassing van het artikel (toeval bestaat niet!).

groeten,

Peter

http://www.vingtsun.zeewolde.org

Mijn motivatie is "Om meer te zijn zoals anderen het graag zien"

Als klein kind ben ik vaak gepest en er word nooit zoveel van mij verwacht.
En echt in geen enkele sport blink ik uit dan als het vechtsport.
En zodra ik met sport een goede motivatie krijg dan is het ook een goede training voor in het dagelijks leven, om motivatie bijv. bij het werk te houden.

Maar dat niet alleen, ook omdat ik ooit in me leven een gevecht (me 1ste) heb verloren, heeft dat een deuk gemaakt mentaal. Vooral als de tegenstander jonger is. Maar dan bedoel ik niet dat ik wil dat mensen bang voor me zijn, maar mocht het voorkomen een gevecht snel weet te winnen. Sterker worden wou ik altijd al zijn..

En tja.. de mannentaak natuurlijk   To protect your girlfriend, zeer belangerijk om daar indruk op te maken haha.

O.K.

Toen ik in 1978 een film van Bruce Lee( Enter the Dragon) zag wist ik dat wil ik ook
Ik zat toen in Hoendrloo op een internaat en het was niet aan de orde dat ik dat ging doen en het heeft dan ook een hele tijd gedurt voordat ik met krijgskunsten kon gaan beginnen.

Na wat boksen en judo gedaan te hebben waarbij het ben ik in 1994 pas echt in de gelegenheid gekomen om te gaan doen wat ik wilde en omdat me intresse in krijgskunsten nooit afgenome is ben ik aanraking gekomen met Aikido hetgeen ik een jaar of 6 gedaan heb met onderbrekingen .

op een gegeven moment kwam een vriend bij me en zei dat die bij de IWKA trainde en dat daar ook kng fu gedaan werd.
Ik ben daar toen naar toe gegaan en ben daar gebleven.
Ik had niet eerder aan Wing Chun gedaan ofzo en vond het er wel goed uitzien.

na een aantal maanden ben ik via dit forum uitgekomen op het systeem wat ik eigenlijk altijd heb willen leren en uiteindelijk ook onderwijzen.

Voor mij is belangerijk dat er een mentale en spirituele kant aan een krijgskunst zit en niet alleen zoiets van daar is een hoofd en daar ga ik op slaan idee.
Dat je jezelf ontwikkeld in geest en lichaam

Sportieve groet, Ronald

Naast het beantwoorden van voornoemde vraag kan ik me tevens even voorstellen.

Mijn naam luidt dus Cock Prins (ruim 53 jaar geleden waren mijn ouders blijkbaar niet erg internationaal georiënteerd  )
leeftijd lijkt me inmiddels wel duidelijk en ben in juli 2009 van Ulvenhout (Breda) naar Laren verhuisd.

Sinds 4 dagen ben ik lid met de volgende motivatie:

In september 2008 werd bij mij de diagnose 'Burn-out' gesteld, gevolgd door een proces van herstel dat door mij hevig werd onderschat. Naast allerlei andere zaken is sport en/of beweging een belangrijk middel om het herstel te bespoedigen, tel daarbij op dat ik begin januari 2010 -na zo'n kleine 40 jaar- gestopt ben met roken en het werd me duidelijk, er moest echt iets gaan gebeuren.

Een beetje -in mijn ogen- zinloos op een hometrainer, starend naar een muur, zitten fietsen spreekt me niet zo aan. Dat werken aan je conditie moet ook nog een ander nut hebben. Dat denk ik om meerdere redenen te vinden in een vechtsport.
(in volgorde van belang -voor mij-)
1. Het maakt je mentaal sterker
2. Zelfverdediging
3. Conditie

Inmiddels is mij duidelijk dat Ving Tsun ook veel (zelf)discipline, uithoudingsvermogen en geduld vereist. Met name dat laatste -geduld- is niet bepaald mijn sterkste kant, reden temeer om daar ook maar eens wat meer aan te werken.

Er is nog veel informatie op te doen in dit forum, de uitleg over de basisvormen in combinatie met de filmpjes is voor mij van grote waarde. Het geeft me -enigszins- inzicht in het 'wat, waar, waarom' van deze boeiende vechtsport. Maar daarnaast zal er nog veel, héél veel, tijd gaan zitten in trainen om de technieken -op een juiste wijze- onder de knie te krijgen, dat is me wel duidelijk.

Maar...... ik heb er zin in!

Althans is me mening bijgesteld, sport veranderd natuurlijk altijd ook zowel de mening. Ik hoef het nu niet meer te doen om me meer te voelen zoals ik daadwerkelijk ben. Ik wil het perfectioneren en het ook overbrengen tot de nieuwelingen. Want tja als je het logisch bekijkt, als onze leraren te oud zijn moet iemand het voortzetten, en daar wil ik o.a naar streven. Zowiezo heb het mij al een groot genoeg zelfvertrouwen gegeven aangezien ik weet wat mijn niveau nu is. En als ik de nieuwelingen de 1e vorm moet voordoen doet me dat veel goed en geeft me meer motivatie om te trainen. Zowiezo het denken ervan waarom de beweging zo moet zijn vind ik leuk, en dat wil ik ook zo graag mogenllijk leren wat alles betekent. Kortom, ik train nu echt om veel beter te worden, en echt te interegreren in het VT systeem meer dan ooit vantevoren. Wel leuk dat je mening kan veranderen naar de hand van jaren.

Oscar

Wat leuk, ik herken gezichten hierboven

Ik ben begonnen met Ving Tsun omdat een vriendin me er op attendeerde... Ik ben me erin gaan verdiepen en vindt het mentale aspect van de sport intrigerend. Inmiddels hebben we onze eerste twee lessen erop zitten (pas maar op en heb ik ontdekt waarom deze sport me zo grijpt; ik heb mezelf altijd als onsportief beschouwd omdat ik niet, zoals mijn broers en ouders, braindead een heuvel op kan fietsen en daar de lol van inzie. Ik kan niet gedachteloos aan apparaten hangen en daar voldoening uit halen. Wél blijk ik het superfijn te vinden om heel geconcentreerd met mijn lijf en hoofd bezig te zijn, hoewel het vooral frustrerend is, zo in de beginfase (sinds wanneer doet mijn lijf niet meer consequent wat ík wil?!)

Ik ben van plan 2 keer in de week, minimaal te gaan trainen en heb er superveel zin in!!